X Konferencja Dzielnicowego Centrum Integracji Mokotów pt. „Współpraca rodziców i nauczycieli w edukacji dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi”
Konferencja DCI 2025 w Warszawie to wydarzenie zorganizowane przez Burmistrz Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy oraz Dzielnicowe Centrum Integracji wraz z Przedszkolem Integracyjnym nr 45, Przedszkolem Specjalnym nr 188 oSzkołą Podstawową nr 98 z Oddziałami Integracyjnymi im. Lucy Maud Montgomery. Tematem była „Współpraca rodziców i nauczycieli w edukacji dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi”
Konferencja odbyła się 17 marca 2025 r. w gościnych progach Służewskiego Domu Kultury na ul. Bacha 15.
Program konferencji:
9.00-9.10 Rozpoczęcie konferencji – Burmistrz Dzielnicy Mokotów Rafał Miastowski9.
10-9.30 Violetta Pulwarska – Z-ca Naczelnika Wydziału Oświaty i Wychowania – „Fazy akceptacji niepełnoprawności dziecka”.
9.30-10.30 dr hab. Agnieszka Dudzińska – „Most porozumienia -relacje między szkołą a rodzicami dziecka z trudnościami rozwojowymi.”
10.30 -10.45 dyskusja/pytania
10.45-11.30 przerwa kawowa
11.30-12.30 dr Katarzyna Karska –„W dążeniu do szkoły inkluzywnej – perspektywa rodzica dziecka w spektrum autyzmu.”
12.30-13.30 Beata Chrzanowska-Pietraszuk- „Żeby ognisko nie zgasło – kilka refleksji o wspieraniu rodziców i owocnej współpracy rodziców i specjalistów.”
13.30-14.30 Katarzyna Świeczkowska – „Co zdecydowało o wyborze edukacji alternatywnej – bardzo subiektywna perspektywa matki dwóch córek neuroatypowych.”
14.30-15.00 Zakończenie konferencji – podsumowanie/pytania.
Nasi Prelegenci:
1. Dr hab. Agnieszka Dudzińska
Socjolożka, specjalizuje się w socjologii prawa i polityki, oraz metodologii badań naukowych. W latach 2013–2014 była zastępcą prezesa ds. programowych w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Działa społecznie na rzecz osób z niepełnosprawnościami: była przewodniczącą Komisji Dialogu Społecznego ds. Mieszkań Chronionych i Komisji Dialogu Społecznego ds. Niepełnosprawności w Warszawie. Działała w stowarzyszeniu Nie-Grzeczne Dzieci. Była członkiem zespołów ekspertów przy Rzeczniku Praw Obywatelskich i Ministrze Edukacji Narodowej. Jest członkiem zespołu Centrum Badań na Niepełnosprawnością.
Tytuł wystąpienia: Most porozumienia.
Abstrakt:
Relacje między szkołą a rodzicami dziecka z problemami rozwojowymi należą do najtrudniejszych doświadczeń dla obu stron. Można przy tym postawić tezę, że dla szans rozwojowych dziecka większe znaczenie ma brak zrozumienia perspektywy rodzica przez szkołę niż brak zrozumienia perspektywy szkoły przez rodzica.
Ponieważ rodzina jest naturalnym środowiskiem rozwoju dziecka, zapewnienie i utrzymanie dobrego funkcjonowania rodziny – szczególnie matki – jest kluczowe z punktu widzenia szans rozwojowych dziecka. Rodzina z dzieckiem z problemami rozwojowymi poddana jest traumie, związanej z diagnozą dziecka, a następnie z koniecznością wysiłku wspierania jego rozwoju. Wiele matek doświadcza objawów stresu pourazowego, który znacząco nasila się wraz z pójściem dziecka do szkoły. Rodzic jest wówczas regularnie konfrontowany z faktem niepełnosprawności dziecka, a sygnały ze strony szkoły nierzadko stanowią źródło wtórnej traumatyzacji. Częstym błędem popełnianym przez szkoły jest domaganie się od rodziców współpracy ze szkołą, bez uznania, że wskutek trudnych doświadczeń rodzic może nie być do niej zdolny – przejściowo lub trwale. Jednocześnie szkoła dysponuje ogromnym potencjałem wspierania rodziny. Wymaga to jednak od pedagogów i specjalistów dobrego zrozumienia procesów, jakie zachodzą w rodzinie w związku z problemami rozwojowymi dziecka. Przykłady dobrej, opartej na zrozumieniu współpracy szkoły z rodziną wskazują na możliwość przerwania błędnego koła traumatyzacji rodzica, co znacząco zwiększa szanse rozwojowe dziecka.
2. Mgr Beata Chrzanowska-Pietraszuk
Psycholożka, psychoterapeutka i doradczyni systemowa, pedagożka specjalna, konsultantka transkulturowej psychoterapii pozytywnej osób w spektrum autyzmu. Wspiera rodziców i nauczycieli dzieci z ukrytymi niepełnosprawnościami (ADHD, spektrum autyzmu), trudnościami emocjonalnymi i trudnościami w zachowaniu. Prowadzi terapię indywidualną rodziców i terapię rodzin. W SPPP UdR prowadzi grupę wsparcia dla rodziców dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego.
Tytuł wystąpienia: ” Żeby ognisko – nie zagasło” – kilka refleksji o wspieraniu rodziców i owocnej współpracy rodziców i specjalistów.
Abstrakt:
Bycie rodzicem często postrzegane jest jako jedno z najbardziej satysfakcjonujących doświadczeń w życiu. Rodzicielstwo przynosi nie tylko radość i spełnienie, ale też wiąże się również z uczuciem zmęczenia i znużenia, wynikającym z codziennych obowiązków, a bycie rodzicem dziecka o nietypowym rozwoju, przynosi często dużo więcej trosk niż radości. Zaraz po diagnozie, specjalista przekazujący informacje o diagnozie dziecka informuje rodziców o tym jakiego wsparcia potrzebuje dziecko, gdzie to wsparcie można dostać. Rodzice zostają teraz sami ze wszystkimi emocjami związanymi z samym procesem diagnostycznym, z radzeniem sobie z akceptacją diagnozy, z organizowaniem wsparcia dla dziecka. Chcą jak najlepiej, ale ponieważ często działają po omacku i w wielkim stresie bardzo szybko się wypalają. Jeśli chcemy zadbać o dzieci w pierwszej kolejności powinniśmy zadbać o ich rodziców, na każdym etapie ich rodzicielstwa. Wsparcie rodziców jest bardzo ważnym elementem procesu wspierania rozwoju dziecka, zwłaszcza dziecka z niepełnosprawnością. Zapraszam do refleksji jak można wspierać rodziców, aby nie doścignęło ich wypalenie rodzicielskie.
3. Dr Katarzyna Karska
Socjolożka, psycholożka , trenerka, coach. Autorka wielu narzędzi rozwojowych w tym gry coachingowej: Podróż Bohatera®. Specjalizuje się w procesach rozwojowych, teambuldingowych. Czterokrotnie wygrywała europejskie konkursy na innowacje społeczne a marka Podróż Bohatera została wyróżniona tytułem Marki Społecznie Odpowiedzialnej 2019 roku! Jest również autorką aplikacji autocoachingowej dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością czy portalu ułatwiającego dostęp osobom głuchym – do profesjonalnych usług zw. ze zdrowiem psychicznym czy rozwojem osobistym. Te pomysły, jak dotąd, są na poziomie prototypów.
2017-2018 wygrała cztery konkursy na innowacje społeczne, związane z rozwojem osobistym i wsparciem kariery!
Tytuł wystąpienia: „W dążeniu do szkoły inkluzywnej: Perspektywa rodzica dziecka w spektrum autyzmu”.
Abstrakt:
Współczesny system edukacji dąży do integracji i zapewnienia inkluzywności, równych szans wszystkim uczniom, jednak codzienność rodziców dzieci z niepełnosprawnościami, to często wyzwanie wymagające nieustannej współpracy, zrozumienia i adaptacji.
Jako matka, dziecka w spektrum autyzmu, wiem, że współpraca szkoły z rodzicami jest kluczowa i pozwala na lepsze dostosowanie metod nauczania oraz wsparcia.
Podczas wystąpienia opowiem również o procesie akceptacji diagnozy dziecka jako ważnym i złożonym etapie w życiu rodzica. Wymaga on zmierzenia się z własnymi emocjami, redefinicji oczekiwań. Nawiąże do doświadczeń zebranych podczas realizacji innowacji społecznej „Związek pełnosprawny” – skierowanej do rodziców dzieci z niepełnosprawnością.
To wystąpienie to nie tylko okazja do poznania realiów życia rodziców dzieci w spektrum autyzmu, ale także zaproszenie do refleksji i dialogu, który może prowadzić do trwałych zmian w systemie edukacji.
4. Katarzyna Świeczkowska
Psychoterapeutka, analizuje ideę integracji od strony bycia rodzicem dzieci z wyzwaniami rozwojowymi, osoba poszukująca przestrzeni dla dobrego rozwoju dzieci oraz współtworząca takie miejsca. Zaciekawiona ideą alternatywnej edukacji z prywatnych powodów, szkołę demokratyczną poznaje przez obserwację swojego dziecka w takim miejscu.
Tytuł wystąpienia: „ Co zdecydowało o wyborze edukacji alternatywnej- bardzo subiektywna perspektywa matki dwóch córek neuroatypowych”.
Abstrakt:
W ostatnich latach coraz więcej uczniów znajduje swoje miejsce w edukacji domowej, w tym w szkołach demokratycznych. Te placówki nie tylko oferują możliwość zdobywania wiedzy, ale również kładą duży nacisk na rozwijanie umiejętności budowania relacji społecznych oraz tworzenia wspólnoty, w której uczniowie mogą spędzać czas. W swoim wystąpieniu chciałabym omówić motywacje rodziców przy wyborze tego typu środowiska dla swoich dzieci, zwłaszcza w obliczu różnych wyzwań. Przedstawię również korzyści płynące z życia w takiej społeczności oraz potencjalne trudności, z jakimi można się spotkać.
5. Violetta Pulwarska
Zastępczyni Naczelnika Wydziału Oświaty i Wychowania Dzielnicy Mokotów, Przewodnicząca Dzielnicowego Centrum Integracji ale też nauczycielka wychowania fizycznego, oligofrenopedagożka i terapeutka pedagogiczna.
Tytuł wystąpienia: „Fazy akceptacji niepełnosprawności dziecka”.
Abstrakt:
Kiedy rodzice dowiadują się, że ich dziecko jest niepełnosprawne przeżywają wiele emocji, które zmieniają się w miarę, kiedy następuje oswojenie i akceptacja tego faktu. Analizując role rodziców dzieci z niepełnosprawnością należy mówić o procesie przystosowania się do nowej roli. Wystąpienie dotyczyć będzie 4 faz opisanych przez Andrzeja Twardowskiego (1995): fazę szoku, kryzysu emocjonalnego, okres pozornego dostosowania się i okres konstruktywnego dostosowania się.
Zapis gaficzny konferencji wykonała Anna Michalska – M.aniarysowania